połykać (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. połknąć)

(1.1) przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Najczęstszą przyczyną czkawki u szczeniąt jest to, że łapczywie jedzą i połykają przy tym powietrze[1].
(1.1) Naszym zarzucam głupotę wprost bajeczną, co bowiem mógłby ktoś powiedzieć, na przykład, o mrówkach, któreby wytoczyły sprawę robotnic i gryzły się o nią w chwili, gdy na mrowisku leży mrówkojad i połyka je tysiącami?[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) połykać pokarm / lekarstwo
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. połykanie n, połykacz m, połykaczka ż, połknięcie n, przełykanie n, przełknięcie n, połyk m, przełyk m
czas. połknąć, przełykać ndk., przełknąć dk.
związki frazeologiczne:
połykać łzy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ z Internetu
  2. ↑ H. Sienkiewicz, Wiry.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.