połajanka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔwaˈjãnka], AS: [pou̯ai ̯ãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- • akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obraza, obelga, obraźliwy zwrot, uwaga

odmiana:

przykłady:

(1.1) Czy muszę pokutować za cudze grzechy i słuchać tych połajanek?

składnia:

kolokacje:

(1.1) wysłuchiwać połajanek

synonimy:

(1.1) bura, reprymenda; przest. admonicja, paternoster; eufem. pot. opeer; pot. ochrzan, opieprz, wygawor; wulg. opierdol

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) krytyka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. połajanie n, łajanie n

czas. łajać ndk., połajać dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: