plenitas (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pełnia, obfitość[1]
- odmiana:
- (1.1) plēnitās, plēnitātis (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plēnitās plēnitātēs dopełniacz plēnitātis plēnitātum celownik plēnitātī plēnitātibus biernik plēnitātem plēnitātēs ablatyw plēnitāte plēnitātibus wołacz plēnitās plēnitātēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) plenitudo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. plenitudo ż
- czas. pleno
- przym. plenus
- przysł. pleniter
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. plenus + -tas
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 513.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.