pleń (język polski)
pleń (1.1)
- wymowa:
- IPA: /plɛɲ/ zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pełznąca masa złożona z mnóstwa larw muchówki z gatunku ziemiórki pleniówki; zob. też pleń w Wikipedii
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) rozk. 2. os. lp od: plenić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pleń plenie dopełniacz plenia pleni celownik pleniowi pleniom biernik pleń plenie narzędnik pleniem pleniami miejscownik pleniu pleniach wołacz pleniu plenie - przykłady:
- (1.1) Idąc szlakiem w Bieszczadach, widziałem pleń.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zjawisko / spotkanie / obserwacja plenia • spotkać / widzieć / zobaczyć / obserwować pleń
- synonimy:
- (1.1) robak hufcowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.1) ziemiórka pleniówka
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Heerwurm
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.