planty (język polski)
planty (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈplãntɨ], AS: [plãnty], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) tereny zielone wokół ośrodków staromiejskich po zniwelowaniu wałów, fos i starorzeczy fortyfikacyjnych[1]; zob. też planty (botanika) w Wikipedii
rzeczownik, rodzaj męski, forma fleksyjna
- (2.1) lm od: plant
rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna
- (3.1) lm od: planta
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik planty dopełniacz plant celownik plantom biernik planty narzędnik plantami miejscownik plantach wołacz planty - (2.1) zob. plant
- (3.1) zob. planta
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. plantowanie n, rozplantowanie n, rozplantowywanie n, plantacja ż, plant m, plantator mos
- czas. plantować ndk., rozplantować dk., rozplantowywać ndk.
- przym. plantowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też planty w Wikipedii
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.