plantator (język polski)
.jpg.webp)
plantator (1.1)
- wymowa:
- IPA: [plãnˈtatɔr], AS: [plãntator], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rolnik, który zajmuje się przemysłową uprawą roślin
- (1.2) właściciel plantacji
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plantator plantatorzy dopełniacz plantatora plantatorów celownik plantatorowi plantatorom biernik plantatora plantatorów narzędnik plantatorem plantatorami miejscownik plantatorze plantatorach wołacz plantatorze plantatorzy - przykłady:
- składnia:
- (1.1) plantator + D.
- kolokacje:
- (1.2) plantator kawy / tytoniu / bawełny / konopi indyjskich / …
- synonimy:
- (1.2) fazender
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) właściciel, przedsiębiorca, rolnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. plantacja ż, plantacyjka ż, planta ż, planty nmos
- forma żeńska plantatorka ż
- czas. plantować ndk.
- przym. plantacyjny, plantatorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) łac. plantator → sadzący rośliny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) planter
- białoruski: (1.2) плантатар m
- bułgarski: (1.2) плантатор m
- rosyjski: (1.2) плантатор m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.