placka (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kulin. placek
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik placka placky dopełniacz placky placek celownik placce plackám biernik placku placky wołacz placko placky miejscownik placce plackách narzędnik plackou plackami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. placička
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
placka (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) placek[1][2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik placka placky dopełniacz placky placiek celownik placke plackám biernik placku placky miejscownik placke plackách narzędnik plackou plackami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zemiaková placka → placek ziemniaczany
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „placka” w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
- ↑ Hasło „placka” w: Ferdinand Buffa, Mikuláš Stano, Poľsko-slovenský a slovensko-poľský slovník, Slovenské pedagogické nakladateľstvo, Bratysława 1988.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.