placet (język polski)
- wymowa:
- (spolszczona) ‹placet›
- podział przy przenoszeniu wyrazu: pla•cet
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zgoda, pozwolenie
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik placet placet dopełniacz placet placet celownik placet placet biernik placet placet narzędnik placet placet miejscownik placet placet wołacz placet placet - przykłady:
- (1.1) Dostaliśmy oczekiwane placet na budowę kaplicy cmentarnej.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- quantum placet
- etymologia:
- łac. placet → podoba się
- uwagi:
- (1.1) Słowo wymusza użycie przydawki przymiotnej w rodzaju nijakim: oficjalne placet, moje placet („oficjalny” placet, „mój” placet).
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) plácet m
- włoski: (1.1) placet m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.