pinnacle (język angielski)
pinnacles (1.2)
- wymowa:
- IPA: /ˈpɪnəkl/
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) punkt szczytowy
- (1.2) archit. pinakiel[1]
- (1.3) przen. najwyższe osiągnięcie
- odmiana:
- (1.1-3) lp pinnacle; lm pinnacles
- przykłady:
- (1.3) These instruments represent the pinnacle of technology. → Te instrumenty reprezentują najwyższe osiągnięcie technologii.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- pinacle
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pinacle
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Tomasz Wyżyński, Nowy praktyczny słownik angielsko-polski i polsko-angielski, Świat Książki, 2004, ISBN 83-7391-054-9, s. 909.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.