pies pomocnik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʲjɛs pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik], AS: [pʹi ̯es põmocʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) kynol. pies specjalnie przeszkolony do pomocy niepełnosprawnym; zob. pies towarzyszący
- odmiana:
- (1.1) związek zgody,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pies pomocnik psy pomocnicy dopełniacz psa pomocnika psów pomocników celownik psu pomocnikowi psom pomocnikom biernik psa pomocnika psy pomocnicy narzędnik psem pomocnikiem psami pomocnikami miejscownik psie pomocniku psie pomocniku wołacz psie pomocniku psy pomocnicy - przykłady:
- (1.1) Pies pomocnik ma umiejętności pomocy właścicielowi przy poruszaniu się i utrzymaniu równowagi, ostrzeganiu o zagrożeniach, podnoszeniu i podawaniu przedmiotów, zamykaniu i otwieraniu drzwi, czy wzywania pomocy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pies opiekun
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. pies terapeutyczny
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pies towarzyszący
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.