pierniczarka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʲjɛrʲɲiˈʧ̑arka], AS: [pʹi ̯erʹńičarka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. forma żeńska od: pierniczarz[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pierniczarka pierniczarki dopełniacz pierniczarki pierniczarek celownik pierniczarce pierniczarkom biernik pierniczarkę pierniczarki narzędnik pierniczarką pierniczarkami miejscownik pierniczarce pierniczarkach wołacz pierniczarko pierniczarki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pierniczarz, piernikarstwo, piernikarnia, piernikarz, piernikarka, piernikarzowa, piernikarzówna, piernikarczyk, piernik, pierniczek, pierniczysko, piernikalia
- przym. piernikarzowy, piernikarski, piernikowy, pierniczkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob. pierniczarz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „pierniczarka” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. IV: P-Prożyszcze, Warszawa 1900–1927, s. 155.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.