pentan (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɛ̃ntãn], AS: [pẽntãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwna, palna ciecz, stosowany jako składnik mieszanin rozpuszczalnikowych oraz w termometrach do mierzenia niskich temperatur; zob. też pentan w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pentan dopełniacz pentanu celownik pentanowi biernik pentan narzędnik pentanem miejscownik pentanie wołacz pentanie - przykłady:
- (1.1) Wysokie stężenia pentanu mogą spowodować zgon na skutek porażenia ośrodka oddechowego.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. πέντε + pol. alkan
- uwagi:
- nazwa systematyczna: n-pentan ; izomery: izopentan • neopentan ; zobacz też: penten • pentyn
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pentane
- francuski: (1.1) pentane m
- hiszpański: (1.1) pentano m
- łaciński: (1.1) pentanum n
- nowogrecki: (1.1) πεντάνιο n
- rosyjski: (1.1) пентан m
- włoski: (1.1) pentano m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.