parvus (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) chłopiec[1]
- (2.2) dziecko[1]
- odmiana:
- (1.1-4) (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik parvus parva parvum parvī parvae parva dopełniacz parvī parvae parvī parvōrum parvārum parvōrum celownik parvō parvae parvō parvīs biernik parvum parvam parvum parvōs parvās parva ablatyw parvō parvā parvō parvīs wołacz parve parva parvum parvī parvae parva stopień wyższy minor (deklinacja III) przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m/ż n m/ż n mianownik minor minus minōrēs minōra dopełniacz minōris minōrum celownik minōrī minōribus biernik minōrem minus minōrēs minōra ablatyw minōre minōribus wołacz minor minus minōrēs minōra stopień najwyższy minimus (deklinacja I-II) przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik minimus minima minimum minimī minimae minima dopełniacz minimī minimae minimī minimōrum minimārum minimōrum celownik minimō minimae minimō minimīs biernik minimum minimam minimum minimōs minimās minima ablatyw minimō minimā minimō minimīs wołacz minime minima minimum minimī minimae minima - (2.1-2) parvus, parvī (deklinacja II);
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parvus parvī dopełniacz parvī parvōrum celownik parvō parvīs biernik parvum parvōs ablatyw parvō parvīs wołacz parve parvī - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. parvulus
- rzecz. minores lm m, parvitas ż, parvum n
- przysł. parum
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.