paradyż (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. teatr. najwyższy balkon w teatrze; zob. też paradyż w Wikipedii
(1.2) daw. raj, miejsce błogości
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Biedota jak zwykle rozsiadła się na paradyżu.
(1.2) Mokradła stanowiły paradyż dla licznego ptactwa.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jaskółka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. paradis < łac. paradisus < gr. παράδεισος < pers.
uwagi:
(1.1) inna pisownia paradyz
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.