błogość (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przyjemny stan zadowolenia, spokoju
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik błogość dopełniacz błogości celownik błogości biernik błogość narzędnik błogością miejscownik błogości wołacz błogości - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) błogostan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. błogi
- przysł. błogo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beatitude, bliss, felicity
- arabski: (1.1) طوبى ż
- francuski: (1.1) béatitude ż
- interlingua: (1.1) beatitude
- rosyjski: (1.1) блаженство n
- włoski: (1.1) beatitudine ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.