paduch (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˈpadux], AS: [paduχ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) daw. łotr[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. II, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807-1814, s. 608.
paduch (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
paduch (język górnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) złodziej
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.