paarig

paarig (język niemiecki)

przymiotnik

(1.1) biol. parzysty

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der paarige ein paariger paariger	die paarige eine paarige paarige	das paarige ein paariges paariges	die paarigen paarigen paarige
Gen.	słaba mieszana mocna	des paarigen eines paarigen paarigen	der paarigen einer paarigen paariger	des paarigen eines paarigen paarigen	der paarigen paarigen paariger
Dat.	słaba mieszana mocna	dem paarigen einem paarigen paarigem	der paarigen einer paarigen paariger	dem paarigen einem paarigen paarigem	den paarigen paarigen paarigen
Akk.	słaba mieszana mocna	den paarigen einen paarigen paarigen	die paarige eine paarige paarige	das paarige ein paariges paariges	die paarigen paarigen paarige

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) paarige Organe

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Paar n, Paarigkeit ż

tem. słow. Paar

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.