pałać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpawaʨ̑], AS: [pau̯ać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) bardzo jasno świecić
(1.2) daw. płonąć
(1.3) żywić jakieś silne uczucia
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Ona pałała blaskiem nie tylko w weekendy.
(1.2) Las pałał wokół polany, ale ona stała w wodzie.
(1.3) On pała do niej niespotykanym uczuciem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pałający
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • włoski: (1.3) fervere
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.