płoc (język wilamowski)

płoc (1.2)
płoc (1.4)
płoc (1.4)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
płōc • płocc
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kulin. placek (kołacz)[1][2]
(1.2) plac[1]
(1.3) miejsce[1][2]
(1.4) kulin. ciasto
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) wyt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. üdsioft
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 295,301.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.