outrage (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) oburzenie, skandal, zgorszenie
- (1.2) zniewaga, obraza
- (1.3) bezprawie, pogwałcenie prawa
czasownik
- (2.1) oburzać, siać zgorszenie
- (2.2) obrażać, zhańbić
- (2.3) urągać (przyzwoitości)
- odmiana:
- (2) outrage, outraged, outraged, outrages, outraging
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. outrageous
- przysł. outrageously
- związki frazeologiczne:
- bomb outrage → zamach bombowy
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
outrage (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zniewaga, obraza, ujma, urąganie
- (1.2) oburzenie, skandal, zgorszenie
- odmiana:
- (1) lp outrage; lm outrages
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) affront, insulte
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. outrer, outrager
- związki frazeologiczne:
- les outrages du temps
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.