oburzać (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik niedokonany
czasownik zwrotny oburzać się
- (2.1) odczuwać oburzenie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bulwersować
- (2.1) bulwersować się
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. oburzenie n, oburzanie n
- czas. oburzyć dk.
- przym. oburzający
- przysł. oburzająco
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) outrage; (2.1) resent
- francuski: (1.1) indigner, exaspérer, outrer; (2.1) s'indigner
- interlingua: (1.1) indignar; (2.1) resentir
- niderlandzki: (1.1) verontwaardigen; (2.1) verontwaardigd zijn, zich verontwaardigen
- niemiecki: (1.1) empören, entrüsten
- nowogrecki: (2.1) αγανακτώ, αγαναχτώ
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.