ostium (język łaciński)
ostium (1.1)
ostium (1.2)
ostium (1.3)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) drzwi
- (1.2) wejście
- (1.3) ujście
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ōstium ōstia dopełniacz ōstiī ōstiōrum celownik ōstiō ōstiīs biernik ōstium ōstia ablatyw ōstiō ōstiīs wołacz ōstium ōstia - przykłady:
- (1.1) Ancilla ostium aperit et in cubiculo intrat, neque ostium post se claudit[1]. → Służąca otwiera drzwi, wchodzi do sypialni i drzwi za sobą nie zamyka.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Ostia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hans Henning Ørberg, Lingua Latina per se illustrata. Pars I. Familia Romana, Special-Trykkeriet Viborg, 2003, s. 48, ISBN 87-997016-5-0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.