orzec (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) aspekt dokonany od: orzekać
- odmiana:
- (1.1) [1] koniugacja Vc
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik orzec / orzeknąć czas przyszły prosty orzeknę orzekniesz orzeknie orzekniemy orzekniecie orzekną czas przeszły m orzekłem orzekłeś orzekł orzekliśmy orzekliście orzekli ż orzekłam orzekłaś orzekła orzekłyśmy orzekłyście orzekły n orzekłom orzekłoś orzekło tryb rozkazujący niech orzeknę orzeknij niech orzeknie orzeknijmy orzeknijcie niech orzekną pozostałe formy czas zaprzeszły m orzekłem był orzekłeś był orzekł był orzekliśmy byli orzekliście byli orzekli byli ż orzekłam była orzekłaś była orzekła była orzekłyśmy były orzekłyście były orzekły były n orzekłom było orzekłoś było orzekło było forma bezosobowa czasu przeszłego orzeknięto tryb przypuszczający m orzekłbym,
byłbym orzekłorzekłbyś,
byłbyś orzekłorzekłby,
byłby orzekłorzeklibyśmy,
bylibyśmy orzekliorzeklibyście,
bylibyście orzekliorzekliby,
byliby orzekliż orzekłabym,
byłabym orzekłaorzekłabyś,
byłabyś orzekłaorzekłaby,
byłaby orzekłaorzekłybyśmy,
byłybyśmy orzekłyorzekłybyście,
byłybyście orzekłyorzekłyby,
byłyby orzekłyn orzekłobym,
byłobym orzekłoorzekłobyś,
byłobyś orzekłoorzekłoby,
byłoby orzekłoimiesłów przymiotnikowy przeszły m orzeczony / orzeknięty, nieorzeczony / nieorzeknięty orzeczeni / orzeknięci, nieorzeczeni / nieorzeknięci ż orzeczona / orzeknięta, nieorzeczona / nieorzeknięta orzeczone / orzeknięte, nieorzeczone / nieorzeknięte n orzeczone / orzeknięte, nieorzeczone / nieorzeknięte imiesłów przysłówkowy uprzedni orzekłszy rzeczownik odczasownikowy orzeczenie / orzeknięcie, nieorzeczenie / nieorzeknięcie - przykłady:
- (1.1) „Trybunał Konstytucyjny nie mógł orzec inaczej”[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. orzekanie n, orzeczenie n, orzecznik mos/mrz
- czas. orzekać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: orzekać
- źródła:
- ↑
Hasło „orzec” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ polskieradio24.pl
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.