opuścić (język polski)

wymowa:
IPA: [ɔˈpuɕʨ̑iʨ̑], AS: [opuśćić], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​
​
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) aspekt dokonany od: opuszczać
(1.2) st.pol. pustoszyć[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kilka osób w pośpiechu opuściło cukiernię (…)[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. opust m, opuszczanie n, opuszczenie n
czas. opuszczać ndk.
przym. opuszczony
związki frazeologiczne:
opuścić nos na kwintę • w kogo diabeł raz wstąpi, tego nie opuści
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: opuszczać
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pustoszyć
źródła:
  1. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
  2. ↑ Andrzej Szczypiorski, Początek, 1986, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.