onur (język turecki)
- wymowa:
- IPA: /o'nuɾ/
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) honor, godność, duma
- (1.2) honory, odznaczenie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) onursuz → niehonorowy • onuruna dokunmak → zranić, obrazić, urazić czyjąś dumę • onur üyesi → honorowy członek
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. onurlandırmak, onurlanmak
- przym. onurlu, onursal
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. honneur[1]
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „onur” w: Güncel Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu, Ankara.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.