ojcowie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔjˈʦ̑ɔvʲjɛ], AS: [oi ̯covʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) podn. przodkowie
- (1.2) przest. rodzice[1]
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) lm od: ojciec
- odmiana:
- (1.1-2.1)
przypadek liczba mnoga mianownik ojcowie dopełniacz ojców celownik ojcom biernik ojców narzędnik ojcami miejscownik ojcach wołacz ojcowie depr. M. i W. lm: (te) ojce - (2.1) zob. ojciec
- przykłady:
- (1.1) Na tej ziemi żyli i umierali nasi ojcowie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dziadowie, przodkowie, antenaci
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) ojciec mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. ojciec < pol. ociec
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) padres m, mayores m lm, antepasados m lm
- łaciński: (1.1) patrēs m; (2.1) patrēs m
- nowogrecki: (1.1) πατέρες m lm, πατεράδες m lm
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.