oficerek (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) obuw. rodzaj buta ze sztywna cholewą, na płaskim obcasie[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oficerek oficerkowie dopełniacz oficerka oficerków celownik oficerkowi oficerkom biernik oficerka oficerków narzędnik oficerkiem oficerkami miejscownik oficerku oficerkach wołacz oficerku oficerkowie depr. M. i W. lm: (te) oficerki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oficerek oficerki dopełniacz oficerka oficerków celownik oficerkowi oficerkom biernik oficerek / oficerka oficerki narzędnik oficerkiem oficerkami miejscownik oficerku oficerkach wołacz oficerku oficerki - przykłady:
- (1.1) Do naszego sklepu przy kantynie przybiegali oficerkowie na przerwie podczas wykładów.
- (2.1) Chyba pójdę na zbiórkę w oficerkach, bo mamy wieczorem apel przy pomniku.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (2.1) but
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. oficerki nmos, oficer mos, oficerstwo n, oficerka ż
- przym. oficerski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. oficer + -ek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.