odnotowywać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɔdnɔtɔˈvɨvaʨ̑], AS: [odnotovyvać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. odnotować)

(1.1) aspekt niedokonany od: odnotować
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIIa
przykłady:
(1.1) Ocenia fakty, cytuje daty, odnotowuje wydarzenia polityczne[1].
(1.1) Przed Powstaniem Listopadowym tajna policja skrupulatnie sprawdzała uczestnictwo warszawskich studentów w sakramentach i odstępstwa odnotowywała w kartotekach "nieprawomyślnych"[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. notować
rzecz. odnotowywanie n, notatnik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odnotować
źródła:
  1. Tadeusz Kwiatkowski, Panopticum, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Jerzy Surdykowski, Duch Rzeczypospolitej, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.