octan (język polski)
- wymowa:
- ‹oktan›, IPA: [ˈɔktãn], AS: [oktãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. ester albo sól kwasu octowego; zob. też octany w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik octan octany dopełniacz octanu octanów celownik octanowi octanom biernik octan octany narzędnik octanem octanami miejscownik octanie octanach wołacz octanie octany - przykłady:
- (1.1) […] siła reakcji, zachodzącej pomiędzy bezwodnikiem kwasu siarkowego a octanami, zostaje znacznie zmniejszona[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ocet m, octownia ż
- przym. octanowy, octowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) acetate
- arabski: (1.1) خلات
- baskijski: (1.1) azetato
- białoruski: (1.1) ацэтат m
- bułgarski: (1.1) ацетат m
- czeski: (1.1) octan m, acetát m
- esperanto: (1.1) acetato
- francuski: (1.1) acétate m
- interlingua: (1.1) acetato
- kataloński: (1.1) acetat m
- niemiecki: (1.1) Azetat n
- rosyjski: (1.1) уксуснокислая соль ż, ацетат m
- słowacki: (1.1) octan m, acetát m
- szwedzki: (1.1) acetat n
- ukraiński: (1.1) ацетат m
- węgierski: (1.1) acetát
- źródła:
octan (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) chem. octan[1][2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik octan octany dopełniacz octanu octanů celownik octanu octanům biernik octan octany wołacz octane octany miejscownik octanu octanech narzędnik octanem octany - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) acetát
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. octanový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „octan” w: Internetová jazyková příručka.
- ↑ Hasło „octan” w: Antonín Radvanovský, Jitka Kašova, Polsko-český technický slovník A-Ż [Słownik techniczny polsko-czeski A-Ż], Academia, Praga 2004, ISBN 80-200-1150-1.
octan (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) chem. octan[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik octan octany dopełniacz octanu octanov celownik octanu octanom biernik octan octany miejscownik octane octanoch narzędnik octanom octanmi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) acetát
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. octanový
- rzecz. ocot m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „octan” w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.