obwarzanek (język polski)
obwarzanek (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔbvaˈʒãnɛk], AS: [obvažãnek], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kulin. wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem; zob. też obwarzanek w Wikipedii
- (1.2) pot. coś, co przypomina kształtem obwarzanek (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obwarzanek obwarzanki dopełniacz obwarzanka obwarzanków celownik obwarzankowi obwarzankom biernik obwarzanek obwarzanki narzędnik obwarzankiem obwarzankami miejscownik obwarzanku obwarzankach wołacz obwarzanku obwarzanki - przykłady:
- (1.1) Będąc w Krakowie, zawsze kupuję obwarzanki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) obarzanek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. obwarzać ndk., obwarzyć dk.
- rzecz. obwarzanie n, obwarzenie n, obarzanek m
- zdrobn. obwarzaneczek, obarzaneczek
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. obwarzany < prasł. *obvariti[1]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- (1.1) por. bajgiel • precel
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) obwarzanek
- białoruski: (1.1) абаранак m, абваранак m
- esperanto: (1.1) kringo
- jidysz: (1.1) בייגל m (bejgl)
- niemiecki: (1.1) Brezel ż
- nowogrecki: (1.1) κουλούρα ż, κουλούρι n; (1.2) κουλούρα ż
- szwedzki: (1.1) kringla w
- turecki: (1.1) simit, gevrek
- włoski: (1.1) ciambella ż
- źródła:
- ↑
Hasło „obwarzanek” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.