obruč (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) obręcz
- (1.2) sport. obręcz
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obruč obruče dopełniacz obruče obručí celownik obruči obručím biernik obruč obruče wołacz obruči obruče miejscownik obruči obručích narzędnik obručí obručemi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obroučka
- przym. obručový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
obruč (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) obręcz[1]
- (1.2) sport. obręcz[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obruč obruče dopełniacz obruče obručí celownik obruči obručiam biernik obruč obruče miejscownik obruči obručiach narzędnik obručou obručami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. obrúčka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „obruč” w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.