oborniczanin (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔbɔrʲɲiˈʧ̑ãɲĩn], AS: [oborʹńičãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Obornik lub Obornik Śląskich[1]
- (1.2) osoba pochodząca z Obornik lub Obornik Śląskich, urodzona w Obornikach lub Obornikach Śląskich
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oborniczanin oborniczanie dopełniacz oborniczanina oborniczan celownik oborniczaninowi oborniczanom biernik oborniczanina oborniczan narzędnik oborniczaninem oborniczanami miejscownik oborniczaninie oborniczanach wołacz oborniczaninie oborniczanie depr. M. i W. lm: (te) oborniczany[2] - przykłady:
- (1.1) Tosia zakochała się w jednym oborniczaninie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wybitny / znany oborniczanin • szanowni / drodzy oborniczanie!
- (1.2) rodowity oborniczanin • oborniczanin z krwi i kości / z urodzenia / z dziada pradziada
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) mieszkaniec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Oborniki lm nmos
- forma żeńska oborniczanka ż
- przym. obornicki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Oborniki + -anin
- uwagi:
- (1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[3].
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „oborniczanin” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „oborniczanin” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
- ↑ Hasło „Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.