obornicki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔbɔrʲˈɲiʦ̑ʲci], AS: [oborʹńicʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) od Oborniki
- (1.2) od Oborniki Śląskie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik obornicki obornicka obornickie oborniccy obornickie dopełniacz obornickiego obornickiej obornickiego obornickich celownik obornickiemu obornickiej obornickiemu obornickim biernik obornickiego obornicki obornicką obornickie obornickich obornickie narzędnik obornickim obornicką obornickim obornickimi miejscownik obornickim obornickiej obornickim obornickich wołacz obornicki obornicka obornickie oborniccy obornickie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) miejski
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Oborniki nmos, oborniczanin m, oborniczanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Oborniki + -icki
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.