obojnactwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔbɔjˈnaʦ̑tfɔ], AS: [oboi ̯nactfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. posiadanie cielesnych cech obu płci
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik obojnactwo dopełniacz obojnactwa celownik obojnactwu biernik obojnactwo narzędnik obojnactwem miejscownik obojnactwie wołacz obojnactwo - przykłady:
- (1.1) Obojnactwo u człowieka jest wrodzonym zaburzeniem różnicowania narządów płciowych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) obojnaczość, obojnaczność, interseksualizm, dwupłciowość, obupłciowość, biseksualizm, hermafrodytyzm
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obojnak m, obojnaczość ż, obojnaczność ż
- przym. obojnaczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: interseksualizm
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.