oaf (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) prostak, dureń, idiota, niezdara
- (1.2) folk. przest. dziecko elfów
- odmiana:
- (1.1-2) lp oaf; lm oafs / oaves
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) auf, dummy, galoot, imbecile, lout, moron, fool
- (1.2) auf
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) creature
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. oafish
- przysł. oafishly
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.2) ang. auf < st.nord. álfr → elf
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.