nowożytnik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. historyk badający okres nowożytności[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nowożytnik nowożytnicy dopełniacz nowożytnika nowożytników celownik nowożytnikowi nowożytnikom biernik nowożytnika nowożytników narzędnik nowożytnikiem nowożytnikami miejscownik nowożytniku nowożytnikach wołacz nowożytniku nowożytnicy - przykłady:
- (1.1) Profesor uważany jest za dobrego nowożytnika.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) historyk
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nowożytność ż
- przym. nowożytny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nowożytny + -ik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Danuta Buttler, Wyrazy pochodzenia środowiskowego w nowym słownictwie polszczyzny ogólnej, „Poradnik Językowy” nr 9/1978, s. 402.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.