nonparel (język polski)
- wymowa:
- IPA: [nɔ̃nˈparɛl], AS: [nõnparel], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień pisma odpowiadający sześciu punktom (2,2554 mm)[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nonparel nonparele dopełniacz nonparelu nonpareli / nonparelów celownik nonparelowi nonparelom biernik nonparel nonparele narzędnik nonparelem nonparelami miejscownik nonparelu nonparelach wołacz nonparelu nonparele - przykłady:
- (1.1) Gazeta zamieściła sprostowanie na przedostatniej stronie, napisane nonparelem, wśród ogłoszeń, których i tak nikt nie czyta.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pisać coś nonparelem
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. nonparelowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. nonpareille → niezrównana, jedyna[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) nonpareille m
- źródła:
- ↑ Hasło „Didot” w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4, s. 54.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.