nomen attributivum (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. typ rzeczownika (utworzonego od tematu przymiotnikowego), określający nazwę cechy
- odmiana:
- (1.1) lp nomen attributivum, lm nomina attributiva
- przykłady:
- (1.1) I tak -ość w połączeniu z tematem przymiotnikowym tworzy nomina actionis (burzliwość), nomina attributiva (cenność, społeczność, zręczność, narodowość) i nomina essendi (cichość, stronność)[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) nomen
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. nomen attributivum
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Zofia Kawyn-Kurz, Język Pamiętników krzemienieckiego lekarza (Dokończenie), w: „Poradnik Językowy”, zeszyt 2 (157), 1958, s. 50.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.