nocnik (język polski)
nocnik (1.1)
nocnik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈnɔʦ̑ʲɲik], AS: [nocʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci[1]; zob. też nocnik w Wikipedii
- (1.2) daw. pot. nocleg[2]
- (1.3) daw. nocowanie koni na pastwisku[3]
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) daw. ktoś, kto włóczy się po nocy[4]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nocnik nocniki dopełniacz nocnika nocników celownik nocnikowi nocnikom biernik nocnik nocniki narzędnik nocnikiem nocnikami miejscownik nocniku nocnikach wołacz nocniku nocniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) posadzić na nocnik, siedzieć na nocniku
- synonimy:
- (1.1) przest. urynał; gw. (Śląsk Cieszyński) noczniok, gw. (Górny Śląsk) topek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nocny mrz, nocka ż, noc ż, nocowanie n, zanocowanie n, przenocowanie n, nocnica ż
- zdrobn. nocniczek m
- czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.
- przym. nocny, nocnikowy
- przysł. nocą
- związki frazeologiczne:
- obudzić się z ręką w nocniku
- etymologia:
- pol. noc + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) potty, chamber pot, pot, urinal, chamber, jerry
- baskijski: (1.1) pixontzi, txizontzi
- białoruski: (1.1) (начны) гаршчок m
- bułgarski: (1.1) цукало n
- czeski: (1.1) nočník m
- duński: (1.1) natpotte w, potte w
- francuski: (1.1) goguenot, gogues, pot de chambre, jules m, vase de nuit
- hiszpański: (1.1) orinal m
- kaszubski: (1.1) dojinka ż, żart. wodny zégark m
- macedoński: (1.1) нокшир m
- niemiecki: (1.1) Töpfchen n
- norweski (bokmål): (1.1) nattpotte m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) nattpotte ż
- nowogrecki: (1.1) γιογιό n, δοχείο νυκτός n
- rosyjski: (1.1) ночной горшок m
- włoski: (1.1) vaso da notte m, orinale m, pitale m
- źródła:
- ↑ Hasło „nocnik” w: SJP.pl.
- ↑ Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 9/1913, s. 252.
- ↑
Hasło „nocnik” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „Nocnik” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. III: N-Ó, Warszawa 1900–1927, s. 401.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.