nietota (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ɲɛˈtɔta], AS: [ńetota], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) st.pol. bot. widłak
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Barwne kwiaty, niby malwy • przybrane w mchy i nietoty, • to mody kapryśnej salwy, • nie szukaj we mnie prostoty.[1]
- składnia:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nietota nietoty dopełniacz nietoty nietot celownik nietoce nietotom biernik nietotę nietoty narzędnik nietotą nietotami miejscownik nietoce nietotach wołacz nietoto nietoty - kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) widłak był rośliną używaną do czarów, a przesądny lud nie wymawiał nazw takich roślin, mówiąc o nich „to nie ta” (nietota) lub „to jest ta” (stąd np. tojeść)
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: widłak
- źródła:
- ↑ Johann Wolfgang Goethe Faust, tłum. Emil Zegadłowicz, wolnelektury.pl, s. 149
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.