nieprawomocny (język polski)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) praw. taki, który można zaskarżyć lub od którego można się odwołać do wyższej instancji

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	nieprawomocny		nieprawomocna	nieprawomocne	nieprawomocni	nieprawomocne
dopełniacz	nieprawomocnego		nieprawomocnej	nieprawomocnego	nieprawomocnych
celownik	nieprawomocnemu		nieprawomocnej	nieprawomocnemu	nieprawomocnym
biernik	nieprawomocnego	nieprawomocny	nieprawomocną	nieprawomocne	nieprawomocnych	nieprawomocne
narzędnik	nieprawomocnym		nieprawomocną	nieprawomocnym	nieprawomocnymi
miejscownik	nieprawomocnym		nieprawomocnej	nieprawomocnym	nieprawomocnych
wołacz	nieprawomocny		nieprawomocna	nieprawomocne	nieprawomocni	nieprawomocne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Odbył się proces, w którym zapadł nieprawomocny wyrok 12 lat więzienia^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) nieprawomocny wyrok • nieprawomocna decyzja / uchwała • nieprawomocne orzeczenie / postanowienie

synonimy:

(1.1) niewiążący

antonimy:

(1.1) prawomocny, wiążący

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nieprawomocność ż

przym. nieprawomocnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. nie- + prawomocny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) nonbinding
• hiszpański: (1.1) apelable, recurrible
• nowogrecki: (1.1) εφέσιμος

źródła: