nieprawdaż (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
partykuła
- (1.1) wzmocniona forma wykrzyknika/partykuły „nieprawda”, używana na końcu frazy w celu skłonienia do jej potwierdzenia przez współrozmówcę
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) Wcale ładnie mi się to udało, nieprawdaż?[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nieprawda?, czyż nie?; pot. co nie?, nie?
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nieprawda ż, nieprawdziwość ż
- przym. nieprawdziwy
- przysł. nieprawdziwie
- wykrz. nieprawda
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nie- + prawda + -ż
- uwagi:
- (1.1) termin klasyfikowany również jako „rzeczownik w formie partykuły pytającej”[2]
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) ĉu ne vere?, ne vere?, ĉu ne?
- włoski: (1.1) nevvero?
- źródła:
- ↑ Andrzej Sapkowski, Narrenturm, 2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „nieprawdaż?” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.