niedopuszczenie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od nie dopuścić
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik niedopuszczenie dopełniacz niedopuszczenia celownik niedopuszczeniu biernik niedopuszczenie narzędnik niedopuszczeniem miejscownik niedopuszczeniu wołacz niedopuszczenie - przykłady:
- (1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) dopuszczenie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niedopuszczalność ż, niedopuszczanie n
- przym. niedopuszczalny
- przysł. niedopuszczalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nie- + dopuszczenie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.