neosemantyzm (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌnɛɔsɛ̃ˈmãntɨsm̥], AS: [neosẽmãntysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyraz, który już istnieje w danym języku, jednak przypisano mu nowe znaczenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przykładem neosemantyzmu jest użycie słowa „wieża” na określenie sprzętu do odtwarzania muzyki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) neologizm znaczeniowy / semantyczny, nowoznacznik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. neosemantyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.