nasturcjowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnasturˈʦ̑ʲjɔvɨ], AS: [nasturcʹi ̯ovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przym. od nasturcja
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nasturcjowy nasturcjowa nasturcjowe nasturcjowi nasturcjowe dopełniacz nasturcjowego nasturcjowej nasturcjowego nasturcjowych celownik nasturcjowemu nasturcjowej nasturcjowemu nasturcjowym biernik nasturcjowego nasturcjowy nasturcjową nasturcjowe nasturcjowych nasturcjowe narzędnik nasturcjowym nasturcjową nasturcjowym nasturcjowymi miejscownik nasturcjowym nasturcjowej nasturcjowym nasturcjowych wołacz nasturcjowy nasturcjowa nasturcjowe nasturcjowi nasturcjowe - przykłady:
- (1.1) W tej części osiedla wszystkie nazwy ulic związane są z kwiatami i drzewami: Nasturcjowa, Storczykowa, Jarzębinowa czy Lipowa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nasturcja ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) настуркавы, настурцыевы
- źródła:
- ↑ (BURZ), Dziennik Łódzki, 12/06/2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.