nagana (język polski)

wymowa:
IPA: [naˈɡãna], AS: [nagãna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie
(1.2) choroba ssaków afrykańskich wywoływana przez świdrowca przenoszonego przez muchę tse-tse; zob. też nagana w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lp od: nagan
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kolega dostał naganę za palenie papierosów w szkolnej toalecie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dostać / otrzymać naganę • udzielić komuś nagany • zasłużyć na naganę • publiczna nagana • wpisać naganę do akt
synonimy:
(1.1) upomnienie, napomnienie, przygana, reprymenda, wymówka, zarzut, bura; gw. (Górny Śląsk) auspuc
(1.2) ngana
antonimy:
(1.1) pochwała
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. naganny
przysł. nagannie
związki frazeologiczne:
lepsza zasłużona nagana niż niezasłużona pochwała
etymologia:
uwagi:
por. zwymyślanie
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) reprimand
  • duński: (1.1) irettesættelse w
  • hiszpański: (1.1) reprimenda ż, reprensión ż, amonestación ż
  • niemiecki: (1.1) Tadel m
  • norweski (bokmål): (1.1) irettesettelse m, irettesetting m/ż
  • norweski (nynorsk): (1.1) irettesetjing ż, irettesetting ż
  • nowogrecki: (1.1) επίπληξη ż, επιτίμηση ż
  • rosyjski: (1.1) выговор m, замечание n
  • szwedzki: (1.1) tillrättavisning w, reprimand w, näsbränna w, näsknäpp w, skrapa w, minnesbeta w, upptuktelse w, bassning w, avhyvling w, åthutning w
  • wilamowski: (1.1) nagȧna ż
  • włoski: (1.1) biasimo m, lavata di capo, rabbuffo m, ramanzina ż, reprimenda ż, titata d'orecchi
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.