nadworny (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z dworem, odnoszący się do dworu
(1.2) daw. odbywający się pod gołym niebem, na dworze

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) hist. osoba zatrudniona przez dwór[1]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Taki jest początek hetmaństwa nadwornego, z którego wyrosło potem hetmaństwo wielkie i polne[2].
(1.2) Zapalony szachista, spędza codziennie po parę godzin nad szachownicą w jednej z nadwornych kawiarń, które zmienia co kilka miesięcy[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) błazen / hetman / kanclerz / kapelan / kaznodzieja / koniuszy / kozak / krajczy / krawiec / kuchmistrz / lekarz / łowczy / malarz / marszałek / muzyk / radca / sąd / spowiednik / stolnik / śpiewak / urząd / urzędnik nadworny • podskarbi nadworny • wojsko nadworne • biblioteka / kancelaria / kapela / laska / szkoła nadworna
synonimy:
(1.1) dworski
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dworzanin m, nadworność ż, nadworze n, dwór m, dworek m, dwórka ż, dworność ż, dworowanie n, dworak m
czas. dworować ndk.
przym. dworski, dworowy
przysł. dwornie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. na- + dwór + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „nadworny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Zygmunt Gloger, Słownik rzeczy starożytnych (wyd. 1896)
  3. Antoni Chołoniewski, Nieśmiertelni. Fotografie literatów lwowskich (wyd. 1898)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.