naciągaczka (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która naciąga, wykorzystuje (zazwyczaj finansowo); wyzyskiwaczka

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	naciągaczka	naciągaczki
dopełniacz	naciągaczki	naciągaczek
celownik	naciągaczce	naciągaczkom
biernik	naciągaczkę	naciągaczki
narzędnik	naciągaczką	naciągaczkami
miejscownik	naciągaczce	naciągaczkach
wołacz	naciągaczko	naciągaczki

przykłady:

(1.1) A co przyniesie przyszłość? Czego się spodziewać? Co mnie czeka za rogiem ulicy? Nigdy nie starałam się zgadywać przyszłości. Nigdy nie poszłam do wróżki. Uważałam je za naciągaczki^[1].

(1.1) Niektóre kobiety to naciągaczki. Pragną cię wyłącznie dla pieniędzy^[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) oszustka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. naciągacz m, naciąganie n

czas. naciągać ndk., naciągnąć dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. naciągacz + -ka

uwagi:

tłumaczenia:

dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: naciągacz

• białoruski: (1.1) махлярка ż
• francuski: (1.1) tapeuse ż
• włoski: (1.1) truffatrice ż

źródła: