mood (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) nastrój, humor, samopoczucie
- (1.2) gram. tryb
- odmiana:
- lp mood; lm moods
- przykłady:
- (1.1) I’m sorry, I’m not in a mood to talk. → Przepraszam, nie jestem w nastroju do rozmowy.
- (1.2) ”Go away!” is an example of the sentence in the imperative mood. → „Idź stąd!” to przykład zdania w trybie rozkazującym.
- składnia:
- (1.1) mood for sth; mood to do sth
- kolokacje:
- (1.1) be in the mood for sth / to do sth • be in a good / bad mood
- (1.2) indicative mood, imperative mood, subjunctive mood, interrogative mood, optative mood
- synonimy:
- (1.1) temper, humour
- (1.2) mode
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. moody
- rzecz. moodiness
- przysł. moodily
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) średnioang. mod < st.ang. mōd
- (1.2) ang. mode
- uwagi:
- źródła:
mood (język estoński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.