monarchini (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌmɔ̃narˈxʲĩɲi], AS: [mõnarχʹĩńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) polit. forma żeńska od: monarcha
- (1.2) książk. żona monarchy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik monarchini monarchinie dopełniacz monarchini monarchiń celownik monarchini monarchiniom biernik monarchinię monarchinie narzędnik monarchinią monarchiniami miejscownik monarchini monarchiniach wołacz monarchini monarchinie - przykłady:
- (1.1) Anna była pierwszą brytyjską monarchinią, która przewodniczyła wspólnemu parlamentowi Anglii i Szkocji. (z Internetu)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1-2) cesarzowa, caryca, królowa, wielka księżna
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. monarcha m, monarchia ż, monarchista m, monarchiczność ż
- przym. monarchiczny, monarszy, monarchistyczny
- przysł. monarchicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: monarcha
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.